terug naar de 2015 index

 


mei 2015

kierlicht
light at the first sight

the first light
of the day came in
like the first light
20362 nights ago




corbijnlicht
lighted by darkness

ik loop van gezicht naar hoofd
staar in ogen van licht beroofd
de gids vertelt een lang verhaal
in een vervreemdende taal
ik verlaat de zaal
verdoofd








4 mei Almere Haven
de stad is stiller dan een kwartier geleden
ik hoor de Last Post al tussen de gevels
langzaam haast ik me en sluit me aan
achter een rij stille ruggen
de laatste tonen sterven weg

de stilte is als zuchten van de zee
stil als licht hoog achter de wolken
een kind glipt ongemerkt weg, een mobieltje trilt onhoorbaar
in de gracht kwaakt een eend 4 keer stilte





5 mei Almere Esplanade
de weergoden hebben besloten
niet caro emerald
maar dries roelvink
wordt het hoogtepunt van de dag
fuck de weergoden




slaperdijk
ploegend door de paardenbloemen
kniehoog bedwelmend geel alom
wordt het mij te moede
mijn broek walmt geel
mijn denken vertroebelt geel
mijn blik traant geel
en het suist geel in mijn oren
weldra adem ik ook geel
ploegend door de paardenbloemen




jan cremer fundatie zwolle
we waden door verfzeeën
van silent see naar cape cod storm
toen raakte ik je kwijt
je blonde haar verdween ergens
in een poolzee
ik verloor mezelf in
sabostapol sunrise
later vond ik je terug op een bankje
je zei: je kunt de verf nog ruiken
buiten loeide de lentezee
kleurkracht 10





gooimeer almere
uitzicht inzichtelijk gemaakt

zo stel ik me het voor
gevoelsvogels rustend

op gedachtenstakels
in levenswater

zielenzeil drijft
naar toreneinde

dat duurt nog lang
de wind is zo zwak




bikiniseizoen angst
voor het intake gesprek moet ik even wachten
de wachtkamer is leeg en stil

ergens in het gebouw klinkt een gelach
meteen gevolgd door een snikkend gehuil
ik voel onrust in me opborrelen

aan de muur hangt een poster met een zonsondergang
ik rek mijn hals om te lezen wat er op staat
een spreuk van een zekere dale carnegie:

'als je je angst wilt overwinnen,
blijf dan niet binnenhuis zitten piekeren,
ga naar buiten en zorg dat je bezig bent'

rustig kom ik overeind en loop naar buiten
op zoek naar een bezigheid




slak
we wandelen door duin en bos, de zon breekt eindelijk door
en meteen worden de geuren sterker en zingen de vogels welluidender
we zien een slak met een slakkenvaart kruipen
langs een schors naar het licht van de hemel

we eten een boterham en drinken water met een granaatappelsmaakje
we spreken over oneindigheid van tegenslagen en de geringheid van successen
de slak is 1 groef verder gekomen; op deze manier, zei ze, komt ie er nooit
ik probeer voor de slak op te nemen: waarom haasten?




liefde lust utrecht centraal museum
het regent en we schuilen in een museum
liefde & lust / pleasure & piety heet de tentoonstelling
het is er donker en rood als in een ouderwets bordeel
bijbelse en mythologische taferelen van joachim wterwael
kleurrijk precies en vroom met toefjes lustig rood
als een knipoog voor een goed verstaander zegt de muurtekst
verleiding overspel verkrachting en incest
het gebruikelijke werk as usual
buiten knipoogt de zon tussen de wolken
wij als goed verstaanders vleien ons neer op een terras





gooimeer
op zo'n dag als vandaag wanneer ik de regendruppels tel
die tegen het raam te pletter slaan en mijn roerbakje tofu eet
denk ik weemoedig terug aan gistermiddag toen ik ruggelings
omringd door bloeiend gras op de dijk lag en een banaan at
het was niet zo stil als ik zou wensen maar wel vredig
achter mij zoefden hardfietsers over de dijk die 'opzij!' riepen
boven mij in de nevelige hemel dansten zwermen muggen
een onbegrijpelijke en toch boeiende choreografie
wanneer ik me oprichtte, zag ik op het water tientallen witte zeilen
ook in een onbegrijpelijke choreografie om de boeien heen
toen telde ik mijn zegeningen: 4 keer opzij, 34 muggen en 19 zeilen
en nu vandaag doe ik hetzelfde met de 28 droppels die langs het raam glijden





trijntje
niks om handen dus de tv gaat aan
de wijnfles is al vroeg ontkurkt
dat helpt wel bij het genieten van de liedjes
nog maar eens 1 inschenken
mildheid - toegeeflijkheid - grootmoedigheid
ik heb het allemaal in mij
een glas hoort vol te zijn
de simpelste teksten kunnen me
nu ontroeren en inspireren
de wijn smaakt goed
de extravagantste jurken kunnen me
nu opvrolijken en blij maken
een leeg glas is geen gezicht
er zijn belangrijkere en mooiere dingen
op deze wereld dat is maar al te waar
als het op smaak of nuttige tijdverdrijf aankomt
dan is de mijne soms te vaak banaal
de wijn helpt wel om dit te accepteren
dat is dan ook weer kunst:
genieten van al wat voorhanden is





artzuid
omdat ik nodig moest plassen
ging ik een museum binnen
handig zo'n museumjaarkaart
foam fotografie museum
daarna kon ik ontspannen
de tentoonstelling bekijken
details of a dark horse in low light
de bezoekers schuifelden voorbij
iemand fluisterde iets en wees
en de ander mompelde iets hees
ik keek door het raam met getint glas
een kleine binnentuin in de schemering
een kat liep voorbij, een meeuw vloog over
een uur later buiten, liep ik wat doelloos
langs de zonnige kant van de vijzelstraat
ik ontweek een scootmobiel, een man
vroeg om een euro, een euro meneer
de rozen waren in de aanbieding
drie bossen voor de prijs van twee
een etalageraam spiegelde
twee werelden werden één
eerste consult is gratis
ik kreeg dorst en bij café mulder
was een tafel vrij in de zon






artzuid
om aan mezelf te ontsnappen
neem ik de trein naar amsterdam-zuid
het is een mooie middag om wat kunst te zien
de tram brengt me naar de minervalaan
een smal park tussen twee drukke rijbanen
de zon breekt nu goed door, fijn
een oudere heer en een wat jongere dame
komen over het gras op me af
ik herken zijn gezicht meteen:
rudi fuchs, mister artzuid himself
ik groet hem met: goedemiddag meneer fuchs
wat fijn en toevallig om u tegen te komen!
ik probeer grappig te vervolgen:
misschien wilt u me rondleiden?
hij kijkt me geschrokken en onzeker aan
en begint een antwoord te prevelen
de dame die bij hem is sneller en luider:
nee meneer fuchs heeft al een afspraak
ze steekt haar arm in de zijne en trekt hem mee
ik wandel verder en schaam me een beetje
maar niet zo erg en lang gelukkig
ik probeer van de beelden een beeld te vormen
om aan mezelf te ontsnappen





trein
de laatste trein was vol en vies
overal blikjes, chipszakjes en kranten
er werd gelukkig weinig gepraat
ik dacht: dankzij de digitale schermen

een kwartier vertraging nu in weesp
wachtend op de aansluitende trein
de hele dag al gemiste aansluitingen
ik dacht: de ns houdt niet van mij

de aansluitende trein kwam
ik zag een meisje instappen
behangen met een masker en slingers
ik dacht: waar is het feestje?

gelukkig was ik niet uitgenodigd
ik haat feestjes, ook feestjes die
een einde maken aan alle feestjes
ik dacht: is een begrafenis ook een feest?

de laatste trein vertrok eindelijk
voller, viezer en stiller
sommigen sliepen anderen typten
ik dacht het mijne ervan




artzuid
ik fiets in het donker naar huis, 31 mei
nog twee uur dan is mei echt voorbij
het regent, fijnmazige lauwe meiregen
meiregen is niet zo nat lijkt het wel
ik laat mei doorweken
van meiregen word je schoon
je wordt gewassen, mei was mij
van alle zonden vrij, ik hou van mei




ramkoers
"Betreden op eigen! eigen! risico!!!! RAM!"
er was geen alternatieve route zo direct voorhanden,
maar het zag er goed uit: de dijk was leeg
op onschuldige boterbloemen en zuring na
nergens verontrustend plukjes wit in groen
ik waagde erop en klom over het hekje
en vond zelfs een stok met een scherpe punt
moest ik hem de ogen uitsteken of een pak slaag geven?
de dijk bleef vele bochten vrij van gevaar
ik kreeg weer oog voor de bloemen en
de zeilschepen die op het Zwarte Water dreven
de zon scheen en ik had de wind van opzij
ik gooide stok, meer een rietstengel, weg
neuriede zelfs 'won't you walk along baby'
maar prijs de dag niet voordat het avond is
gold hier ook: net in de laatste bocht
lag een kudde schapen in het gras verstopt
ik liep door, één voor één kwamen ze overeind
mijn hart bonsde in de keel, mijn benen trilden zelfs
de lammetjes stoven weg, maar de moeders bleven staan
ik zei dag schaapjes, lekker weertje he?!
zo sprak ik een bemoedigend woordje hier
en een aardige opmerking daar - rustig blijven
een schaap de laatste kwam langzaam overeind
traag en zelfbewust als een schurk in een western van Sergio Leone
hij kwauwde wat en staarde me aan met zijn spleetpupillen
de hoorns lagen onzichtbaar diep verborgen in zijn dikke vacht
ik liep rustig door, vooral geen onverwachte bewegingen makend
hij volgde mij zijn hoofd traag draaiend
toen trok ik snel een sprintje naar het hek
en klom erover heen en neuriede opgelucht 'why..ai.. ai..'
ik wierp nog een laatste blik achterom:
het monster lag weer schaapachtig kauwend in het gras


ramkoers



terug naar de 2015 index

© geert van der wijk - 2016